‘Ik schrijf niet om te reizen, ik reis om te schrijven’

Sander Groen op een ijskoude stoel, in het Icehotel in Jukkasjärvi (Zweden). Brrr... (Bron: Sander Groen)

Freelancen was voor hem een tijdelijke oplossing, maar zes jaar later krijgt reisjournalist Sander Groen (37) er nog geen genoeg van: ‘Ik vind het uitstekend werk, want ik reis de wereld rond en ik word er ook nog eens voor betaald. Maar vergeet niet: ik schrijf niet om te reizen, ik reis om te schrijven.’

Zijn laatste vaste baan voor zijn freelancercarrière was als redacteur bij het mannenblad sQueeze. ‘Na drie jaar vond ik het wel welletjes en ben ik opzoek gegaan naar een andere leuke baan. Die vond ik niet, dus heb ik gekozen voor een tussenoplossing: freelancen’, vertelt Sander Groen opgewekt. Hij probeerde het in de reisjournalistiek en hij kwam meteen aan de bak. ‘Na het bellen van potentiële opdrachtgevers en het tonen van mijn eerder gepubliceerde stukken, wilden zij mij allemaal hebben.’                            

Nieuwsgierig + zakelijk instinct = freelancer
Freelancen in de reisjournalistiek klinkt voor veel mensen als muziek in de oren: een geweldige baan, denken zij. Maar pas op: het is niet voor iedereen weggelegd, bezweert hij vastberaden. ‘Je moet de bekende journalistieke kenmerken bezitten, zoals doortastendheid en nieuwsgierigheid. En er is nog meer. Als reizende freelancer ben je ook zelfstandig ondernemer, dus je moet hard kunnen werken en een fatsoenlijk zakelijk instinct hebben. Je bent een half jaar weg en daar krijg je geen cent voor. In het andere half jaar moet je zorgen dat je salaris binnenhaalt.’ Zijn motto: ‘Je schrijft niet om te reizen, maar je reist om te schrijven.’

Bling bling of cultuur?
Een reisreportage heeft een kop, een staart en een midden. Maar twee punten zijn super belangrijk voor je inhoud: je onderwerpskeuze en je doelgroep. ‘Als ik naar een hip wijkje in Barcelona reis, schrijf ik anders dan wanneer ik over de cultuur in Iran schrijf. Je kunt ook voor verschillende doelgroepen schrijven over één bestemming. Ik heb over Bali geschreven in de Miljonair over de “bling bling” in het land, maar ook in National Geographic Traveler over de cultuur van het land. Het is allebei goed, maar met een andere doelgroep.’ En wees uniek. ‘Ik heb een duidelijk herkenbare en eigen schrijfstijl en ik maak goede foto’s bij mijn reportages. Ik probeer van elke reisreportage een droomreportage te maken. Dat maakt opdrachtgevers enthousiast.’ Als laatste punt stipt hij aan dat een goede voorbereiding van je reis cruciaal is. ‘Je kunt twee dingen doen: zelf op pad gaan of met groepspersreizen mee. Bij het laatste is het een kwestie van inlezen over de plekken waar we naar toe gaan, dus dat kost minder tijd. Alleen op stap eist veel meer voorbereiding, omdat je een draaiboek moet maken van je reis’, aldus Groen.

Held heeft held
Sander Groen is een soort held in zijn vak. Maar zelf heeft hij ook zo zijn grote voorbeeld: Simon Reeve. Hij maakte voor de BBC onder andere de reisdocumentaireseries ‘Equator’ en ‘Tropic of Capricorn’, waarvoor hij afreisde naar de meest schitterende plekken in de tropen. ‘Hij is geen saaie sok, maar maakt mensen enthousiast om op reis te gaan. Iets wat ik ook probeer te doen. En als het lukt? Dan is dat een groot compliment.’